پارت صد و نوزده :

بچه را بغل گرفت و با صدای گنگ و دوری گفت:
-چی؟
بدنم هر لحظه سرد تر می شد و سوی چشمانم می رفت. بچه را روی تخت گذاشت و از جیب لباس سفیدش یک سرنگ بیرون کشید.
به زور می خواستم پلک هایم را باز نگه دارم اما نمی شد. با صدای خبیثی گفت:
-دردت رو کم می کنه مطمئن باش.
می خواستم مخالفت کنم اما جانی دیگر در تن نبود. سرنگ را توی بازویم خالی کرد. صدایم دیگر بالا نمی آمد و هر لحظه ضعیف تر می شدÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۶۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Asal

    0

    چقد کش اومد

    ۲ سال پیش
  • حدیث افشارمهر | نویسنده رمان

    یه بار این اشتباهو کردم و زود رمانم رو تمام کردم درحالیکه باید کل موضوعات رمان حل بشه بعد به پایان برسه:)♥️🫰🏻

    ۲ سال پیش
  • الناز

    1

    با اجازه حدیث جون به عنوان یه نویسنده باید به مخاطبای عزیز بگم شالوده و اصلیت رمان کشش و شاخ و برگ دادن به موضوعه درضمن این کشش باید داستانه و بیهوده نیس کوتاه تر از این باشه رمان ماهیت خودشو از دست میده اگه علاقه ای به رمان بلند ندارین میتونین نخونیش ولی نقد بی جا نکنین لطفا❤❤❤

    ۸ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️